แต่งตัวไปทำงานอย่างไรให้สวย และดูดีเข้ากับรูปร่าง

ผู้หญิงเรามักอยากจะสวยดูดีตลอดเวลา โดยเฉพาะเวลาไปทำงานก็ต้องสวยเป็นพิเศษ เพราะว่าเราจะได้พบปะผู้คน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมงานในออฟฟิศ ลูกค้าที่ต้องทำงานด้วย หรือแม้แต่คนที่เราเดินสวนกันไปมา ดังนั้นการแต่งตัวให้ดูดีน่ามองจึงเป็นเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญ วันนี้เรามีเทคนิคการแต่งตัวไปทำงานให้เพื่อน ๆ ได้ลองเอาไปปรับใช้ให้เข้ากับตัวเอง และสภาพงานของเพื่อน ๆ ดูนะคะ ทั้งสีเสื้อที่ควรใส่ เครื่องประดับตกแต่ง  และการแต่งตัวให้ดูดีเข้ากับรูปร่างของตัวเอง

วิธีการแต่งตัวไปทำงานให้สวยงาม และดูดีเข้ากับรูปร่าง

ชุดทำงาน133

ตอนนี้เราผ่านเรื่องเสื้อผ้าที่ใส่ไปสัมภาษณ์งานมาถึงเรื่องที่จะต้องดูว่าคุณจำเป็นต้องใช้เสื้อผ้าแบบไหนในอาชีพที่ทำทุกวี่ทุกวัน การได้ชื่อว่าแต่งตัวดีนั้น มีผลต่อคนที่ใส่เครื่องแบบเท่าๆ กับคนที่ต้องรื้อตู้เสื้อผ้าหาชุดใส่ไม่ซ้ำกันทุกวัน
ในขณะที่แฟชั่นผันแปรไป รวมทั้งรายละเอียด แต่มาตรการต่อเนื่อง ในการเลือกเสื้อผ้าก็คงที่ คือเลือกชุดที่ทำให้คุณดูสดใสมีสุขภาพดี ฉลาดและเหมาะสม คุณอาจมีเป้าหมายอื่นด้วยก็ได้เช่น เลือกเสื้อผ้าที่ทำให้คุณดูซีเรียส สง่างาม มีอำนาจ นุ่มนวล เป็นผู้หญิง หรือเซ็กซี่ตามแต่จะต้องการเป็น
นอกจากนเสื้อผ้าคุณควรเหมาะสม สะอาด ได้รูปทรงและเสริมความงาม อีกทั้งไม่ควรต้องดูแลรักษามากมาย มีสีสันและเนื้อผ้าที่เหมาะกับรูปร่าง และผิวพรรณคุณ
ที่กล่าวมานี้เป็นสิ่งที่เป็นไปได้ทั้งสิ้น ต่อไปนี้คือข้อเสนอแนวทางที่ คุณสามารถเลือกสิ่งที่เหมาะกับตัวเอง โปรดรำลึกด้วยว่าใช่ว่าไม่มีอะไรเหมาะกับทุกคนเสมอไป ฉะนั้นต้องเลือกปรับปรุงดัดแปลงให้เหมาะกับบุคลิกท่าทางตัวคุณเองเป็นหลัก
สีส่งเสริมตัวคุณได้
เริ่มจากสีก่อนอื่นที่ต้องถือเป็นอันดับแรกในการวางแผนการแต่งตัว บางครั้งสีก็มีอิทธิพลทางจิตวิทยาต่อคนเช่นกัน คนเรามักแสดงปฏิกิริยาต่อสีสันกันเป็นส่วนใหญ่
สีแดง – เป็นสีสันเหมาะเหม็งในการกระตุ้นจิตใจคุณและผู้คนราย รอบ ถ้าสีแดงออกจะแสบตาไปให้ใช้สีเลือดหมู หรือชมพูแทน แม้แต่คนที่ใช้เครื่องแบบก็ใส่สีชมพูได้
สีเหลือง, ส้ม – หมายถึงพลังงาน ความฉลาด จินตนาการแต่โปรด เลี่ยงสีส้มถ้าคุณสนใจงานด้านจัดการ, ธนาคาร หรืออาชีพที่ค่อนข้างอนุรักษ์ ไม่ว่าคุณจะทำงานประเภทใดให้เลือกใส่สีส้มหรือเหลืองกับเสื้อหรือเสื้อคลุมเท่านั้น
สีเขียว – เลี่ยงสีเขียวแปร๋นหรือเขียวสะท้อนแสง เลือกสีกากีหรือเขียวขี้ม้า เขียวเข้ม สีเขียวอ่อนจะดูจืดใส่ไม่ขึ้นเวลาอยู่ในที่สว่างๆ หรือไฟบางชนิด ถ้าคุณมีผมสีเข้มอาจใช้สีเขียวเข้มจะดูขึ้นมาก
สีฟ้า – หรือน้ำเงิน เป็นสีที่แสดงรสนิยมที่ดี สามารถใช้เป็นสีหลักของ เสื้อผ้าส่วนใหญ่ได้สีน้ำเงินอ่อนกับสีเข้มต่างก็เสริมกันและกันเป็นอันดี
สีน้ำตาล-ผสมกับสีดำน้ำเงินเข้มหรือครีมจะทำให้ดูมีราคาแต่สีนํ้า ตาลมิใช่สีที่เชิญชวนน่าดู จึงไม่ควรใส่สีนี้บ่อยๆ จัดเป็นสี “บริการ ”คุณอาจโดนเรียกไปบริการได้ถ้าใช้สีนี้บ่อยๆ
สีครีม, ขาว จะเหมาะกับทุกที่ทุกโอกาส ทำให้ดูอ่อนละมุนลงได้
สีดำ, เทา เป็นสีพื้นที่ดูดีกับคนส่วนใหญ่
สีที่พึงเลี่ยง คือ ม่วงอ่อน ม่วงเข้ม เลือกสีส้มอ่อน สีองุ่นเข้ม น้ำตาล อ่อน เวลาเลือกสีให้เลือกที่ดูเป็นธรรมชาติอย่าใส่สีจัดเกินไป เช่น
ชมพูช้อคกิ้งพิง ซึ่งดูน่าตกใจ ถ้าคุณอายุเกินห้าสิบให้เลี่ยงสีฟ้าแปร๋น ชมพูแจ๊ด ส้ม ฟ้านํ้าทะเล หรือน้ำตาลอมเขียว
แต่มีข้อยกเว้นตรงที่ว่า ถ้านายชอบสีอะไรล่ะก้อใส่เถิดไม่ห้าม!
เนื้อผ้าก็สำคัญ
เรื่องรองจากสีคือเนื้อผ้า ซึ่งคนทั่วไปมองเห็นชัดเจนถ้าจะให้ดูสง่า งามควรใส่เส้นใยธรรมชาติ ซึ่งสวมสบายในทุกภูมิอากาศและคืนตัวง่าย ซักนํ้าเย็นได้ ความแตกต่างระหว่างโพลีเอสเตอร์, อคีริค, ไนล่อน หรือใยสังเคราะห์ใดๆ กับเส้นใยธรรมชาติ เช่น ฝ้าย ลินิน ขนสัตว์ ก็เหมือนกับรองเท้าหนังกับรองเท้าปลาสติค ตรงที่ฝ่ายแรกใส่สบาย ทน และสวย
แต่ถ้าคุณปลื้มผ้าใยสังเคราะห์จริงๆ เพราะใส่ได้สบายไม่ระคายเคือง ก็ขอให้เลือกที่มีสีและเนื้อผ้าที่ดูเป็นเส้นใยธรรมชาติให้มากที่สุด เรียบ ไม่สะท้อนแสงวับวาวเกินงาม
ผ้าเส้นใยธรรมชาติได้แก่
ผ้าฝ้าย : เป็นผ้าที่พิมพ์ลายได้สวยงามทุกแบบไม่ว่าจะเป็นลายดอก หรือลายเส้น ฤๅแม้แต่ผ้าพื้น
ผ้าลินิน : มีเนื้อผ้าแข็ง ไม่ค่อยเหมาะจะใช้แบบลวดลาย ผ้าลินินแบบที่ดูหรู คือสีพื้นเข้มๆ ตัดแบบเรียบแต่หลายคนเห็นว่าผ้าลินิน ไม่ เหมาะค่าที่ยับแสนง่ายดาย กระนั้นก็ยังไม่มีอะไรดูมีเสน่ห์เซ็กซี่ หรูหราเท่ากับผ้าลินินสีขาวยับย่นตัดเป็นเสื้อเชิร์ตแสนธรรมดา
ผ้าไหม : เป็นเส้นใยที่สะดุดตาที่สุดค่าที่เขาใส่ได้นานดัดแปลงง่าย เสื้อชุดผ้าไหมถึงว่าหรูหราสุดขีด ชุดผ้าไหมสามารถใส่ไปทำงานได้แต่จะใช้ผ้าไหมทั้งทีขอให้ระวังสองเรื่องตรงที่ผ้าไหมนั้นบอบบางและเปื้อนง่าย เวลาเลือกให้เลือกเฉพาะลวดลายคลาสสิค เช่น ลายทางหรือลายเหลี่ยม
ผ้าวูล : เป็นผ้าอเนกประสงค์ที่สุดในบรรดาผ้าจากเส้นใยธรรมชาติทั้งหลาย คืนตัวง่าย ไม่ต้องรีดและใส่ได้ในทุกภูมิอากาศ เอาไปทอย้อมได้หลายสีแต่ไม่เหมาะจะเอาไปพิมพ์ลาย ผ้าวูลที่นิยมกัน คือ ผ้าทวี้ด และพลีต ให้เลือกใส่เนื้อใดเนื้อหนึ่งแต่อันเดียว อย่าโปะเข้าไปทั้งทวี้ดและพลีตตามแบบนางแบบในแมกกาซีนเป็นอันขาด
ผ้าอื่นๆ ที่ช่วยเสริมความงามเช่นกันได้แก่
-ผ้าเครปและไหมเครป
-ผ้ายทอละเอียด
-ผ้าถักนิตลายละเอียด
-ผ้ากำมะหยี่
-ผ้าลูกฟูก
ผ้าทื่ไม่เหมาะกับการสวมใส่ไปทำงาน คือ
-ผ้าทวี้ดเนื้อหยาบ
-ผ้าหนา ฟู, ผ้าขนสัตว์
-ผ้าวาวแวว มันวับ เช่น ซาติน
-ผ้าไหมลายดอกโตๆ
เลือกสีและเนื้อผ้าแล้วก็ต้องคำนึงถึงการตัดเสื้อผ้าให้เหมาะกับรูปร่างตัวเอง ลองมาดูซิว่าคุณเป็นคนมีรูปร่างแบบไหน
ถ้าคุณหุ่นหนา…อ้วนเตี้ยนั่นแหละ…โปรดใส่เสื่อคอวี หรือคอกลม กว้างสีเดียวกันทั้งชุดและตัดแบบธรรมดา อย่าใส่ชุดที่ตัดจากผ้าหนาหนักหรือมีลายดอกดวงโตๆ ตัดชุดหลวมๆ พอดีอย่าให้ฟิตเข้ารูป เลี่ยงเข็มขัด กระโปรงสอบเข้า เสื้อคอเต่า ให้ใช้ผ้าพันคอพันหลวมๆ ที่คอแทนเครื่องประดับ ใส่เสื้อความยาวคลุมสะโพก ไม่ใช่เสื้อเอวลอย เลี่ยงการกุ้นผ้าสีตัดกันที่กระเป๋าเสื้อ
ถ้าคุณตัวอ้วนสูง…ให้ใส่เสื้อแขนในตัวผ้าสีเรียบๆ เลี่ยงการใส่เสื้อ เชิร์ต เสื้อกั๊กทับเชิร์ต ถ้าคุณอ้วนแต่ลำตัวยาวคุณสามารถใส่เสื้อแขนยาวได้
ถ้าคุณเอวใหญ่…แถมด้วยมีพุงและมีน้ำหนักอวบอ้วนพี โปรดเลือก เสื้อผ้าชุดหลวมๆ ที่ไม่เน้นตรงบริเวณเอว ใส่เสื้อกั๊กชายยาวทับกระโปรงหรือใส่แจ็คเก็ต
ถ้าคุณตะโพกใหญ่…ใส่สีสดๆ เฉพาะเสื้อท่อนบน ส่วนกระโปรงท่อน ล่างเลือกสีเข้มเข้าไว้
ถ้าคุณผอมสูง… คนรูปร่างแบบนี้ใส่อะไรก็ดูดี แต่ถ้าใส่เสื้อผ้าฟิตเกินไปจะดูยาวเก้งก้าง ถ้าหลวมไปจะดูเหมือนตะเกียบ ถ้าคุณคอยาวมีรอยย่นให้เลี่ยงการใช้สร้อยเป็นเครื่องประดับ เลือกเสื้อคอปิด หรือใช้ผ้าพันคอ ริบบิ้นสวยๆ ประดับปกเสื้อ ใส่เสื้อแขนยาวเนื้อผ้าบางเบา อย่าใส่เสื้อแขนกุด ถ้าใส่เสื้อแขนสั้นรอบแขนเสื้อควรครืบพอดีแขนไม่ใหญ่โคร่งเลี่ยงเสื้อผ้าตัวหลวมทุกประเภท ชุดเสื้อผ้าพอดีตัวจะเหมาะสุด โดยเฉพาะกระโปรงพลีตจะดูมีเสน่ห์แต่ต้องระวังให้พอดีเอว
ถ้าคุณผอมและเตี้ย… แต่งให้ดูสง่าเข้าไว้ ระวังอย่าให้ดูเป็นคนแคระขี้โรค ต้องเลือกเสื้อผ้าทุกตัวอย่างระวังว่าเหมาะกับรูปร่างตัวเองพอดี ถ้าคุณอายุเกินสามสิบไปแล้วอย่าประหยัดด้วยการซื้อเสื้อผ้าเด็กมาใส่อีกต่อไป (ถึงแม้จะทำมาตลอดชีวิตและยังใส่ได้อีกตลอดชีพก็ตามที)เพราะแบบอาจไม่เหมาะกับคุณอีกต่อไป ยกเว้นได้เฉพาะเสื้อกีฬา เสื้อผ้าทุกชุดต้องพอดีกับตัวคุณ ใส่สีสดๆ ได้ตามใจ
บางคนมีปัญหาเฉพาะที่…แทบจะสวยไปซะทั้งตัวยกเว้นส่วนใดส่วน หนึ่ง ไม่เป็นไรมีทางแก้ได้ถมไป :
คอ– คอย่นเป็นริ้วรอย คอยาวยืด…ใช้ผ้าพันคอสีสดๆ หรือสีหวานเนื้อบางเบาลวดลายสะดุดตาพันคอ หรือจะใส่เสื้อเชิร์ตคอปกตั้ง ใส่สร้อยไข่มุกสายสั้นหลายสายร้อยรวมกัน แต่เลี่ยงทุกอย่างที่ใส่รอบคอแน่นหนา ใส่เสื้อคอเต่า หรือเสื้อมีฮู้ดคลุมศีรษะไปเลยดีกว่า
ไหล่– ไหล่ผอมมีกระดูกโปน…ใช้ผ้าคลุมไหล่หรือผ้าพันคอ ตัดชุด แล้วเผื่อผ้าสำหรับทำผ้าคลุมไหล่ด้วย ใช้ฟองน้ำบางๆ หนุนไหล่เสื้อสูทและเสื้อตัวใน เวลาตัดเสื้อให้ลองส่องกระจกดูด้านหลังด้วยว่าใส่พอดีหรือไม่ เพราะเป็นไปได้ว่าหลังเสื้อแจ็คเก็ตหรือกระโปรงชุดจะโป่งตรงบริเวณซิป โดยเฉพาะคนผอม
หน้าอกเล็กหรือไม่ได้รูป…เลี่ยงเสื้อแขนกุด เสื้อผูกรอบคอ ชุดเสื้อมี สายผูกไหล่ หรือเสื้อคว้านแขนตํ่า ใส่เสื้อแขนในตัวตัดเข้ารูปพองาม
หน้าอกไหญ่เกินไป…ใส่เสื้อหลวมๆ ตรงบริเวณอก ไหล่พอดีห้ามใส่ เสื้อชุดหลวมโพลกไปทั้งตัว ควรตัดเข้ารูปพอดี
หน้าท้องและเอว พุงป่องห้อย ใส่เสื้อผ้าสีเดียวกันทั้งชุดเลี่ยงไม่ใช้ เข็มขัด บริเวณเอวควรมีเนื้อที่พอดีไม่ใช่คับติ้วจนเนื้อล้นออกมานอกขอบกระโปรง เลี่ยงเสื้อผ้าแบบที่มีกระเป๋าใกล้ๆ เอวหรือตรงบริเวณเอว ใส่เสื้อทูนิลชาย ยาวคลุมสะโพก แขนกว้าง ชุดทรงปลายบานออกแต่ไม่ควรใช้ผ้าแข็ง อย่าใส่เสื้อเนื้อผ้าเจอร์ซี่หรือผ้านิตเป็นอันขาด
ต้นแขน– หนังห้อยยาน, รักแร้ย่น, ศอกด้าน, ต้นแขนใหญ่…อย่าใส่ เสื้อแขนกุด ใส่เสื้อแขนยาวหลวมๆ เลือกแบบที่แขนส่วนต้นใหญ่และสอบเข้าพอดีที่ปลายแขน ไหล่พอดี
ปลายแขน– แขนผอมเก้งก้าง, เส้นเลือดเขียว, เหี่ยวย่น…เลือกใส่เสื้อ แขนยาวแม้ในหน้าร้อน เลือกเนื้อผ้าตามฤดูกาลโดยแบบเสื้อคงที่ อย่าใส่สร้อยเส้นสะดุดตา เลี่ยงนาฬิกาเรือนหนาหนักแบบผู้ชาย
ข้อศอก– ด้าน, หนังเหี่ยวย่น…ใส่เสื้อความยาวปิดข้อศอก บำรุงรักษาศอกด้วยการอย่านั่งพาดข้อศอกบนโต๊ะ หมั่นทาครีมที่ศอกเป็นประจำทุกคืน
สะโพก– ใหญ่, แบน, ห้อย…ห้ามใส่ทั้งกางเกงและกระโปรงฟิตเข้ารูปเลี่ยงเนื้อผ้านิต ใช้ผ้าเนื้อหนาแข็งแทน ตัดกางเกงให้ใหญ่กว่าขนาดสะโพกจริงสองนิ้วเพราะจำไว้ว่าเวลานั่งก้นคุณจะบานออกอีกและจะทำให้คุณดูผอมลง (สะโพกคนปรกติจะบานขยายออกอีก 8-10 นิ้วเวลานั่ง) ควรเริ่มออกกำลังกาย ท่าลดสะโพกซะ
สะดือ-จุ่น…โป๋…ถ้าบริเวณตั้งแต่เอวคุณลงไปนั้นเกิดชั้นลอนแบบใดก็ตามเวลาที่คุณนั่งแสดงว่าคุณมีปัญหาแน่โปรดเลี่ยงผ้านิต ใส่เสื้อแจ๊คเก็ตไม่ติดกระดุม นุ่งกระโปรงขนาดพอดีเอวเพื่อไม่ให้พุงยื่นออกมา ควรเลี่ยงผ้าพลีตเข็มขัด ชุดมีกระเป๋า หรือแบบใดก็ตามที่ดึงความสนใจไปที่ท่อนล่างคุณ เสื้อผ้าหน้าจะเหมาะสุด พุงยื่นสะดือจุ่นซ่อนได้ด้วยเสื้อชายยาวคลุมสะโพก ผ้านิ่มๆ
ขาอ่อน– หนา, เผละ หรือผอมเกินงาม…ไม่ควรนุ่งกางเกงฟิตเข้ารูป แต่ก็ต้องเลี่ยงการปิดคลุมมิดชิดเกินไปอย่างจงใจด้วยเน้นจุดสนใจที่เอว เหนือสะเอว เท้า ใส่เสื้อชายยาวคลุมสะโพกแบบเดียวกับคนก้นใหญ่ก็ได้เช่นกัน
ดูดีได้ไม่ต้องจ่ายแพง
เสื้อผ้านอกจากจะเป็นอาภรณ์ปิดเรือนกายแล้วก็จะเป็นเครื่องเสริม บุคลิกอีกด้วย แน่นอนว่าคุณต้องควักกระเป๋าไม่น้อยเพื่อการณ์นี้ไหนจะชุดชั้นใน ถุงน่องอีกด้วย ต่อไปนี้เป็นรายการเสื้อผ้าราคาถูก/แพงให้คุณเลือกได้ตามสไตล์ที่กระเป๋าคุณจะอำนวย
ราคถูก                                            ราคาแพง
เสื้อเชิร์ต    ฝ้าย, ใยสังเคราะห์                        ไหม, ลินิน, เครป
กระโปรง    ฝ้าย, ใยสังเคราะห์, ยีนส์              ไหม,ลินิน,ลูกฟูก,หวีด
สูททั้งชุด    ฝ้าย, ใยสังเคราะห์                        ไหม, ลินิน, ลูกฟูก,วูล
รองเทา       ยางสังเคราะห์, ผ้า                          หนังแท้
กระเป๋า        ยางสังเคราะห์ ผ้า                           หนังแท้
คำเตือนเรื่องชุดชั้นใน
ถุงน่อง: ต้องมีเก็บไว้หกคู่เป็นอย่างน้อยที่บ้านคุณ อีกสองคู่เก็บไว้ที่ ลิ้นชักโต๊ะทำงาน มีข้อแม้ว่าต้องเป็นขนาดที่ใส่ได้พอดีและเป็นสีที่เหมาะกับสีผิว/เสื้อผ้าที่ใช้ประจำ ถ้าขาคุณผอมให้เลือกใช้สีอ่อนกว่าสีผิวเล็กน้อย ใช้สีเข้มถ้าขาคุณใหญ่เลี่ยงถุงน่องที่มีตะเข็บ ลวดลายทั้งหลายจึงเหมาะจะไปดิสโก้ เท่านั้นไม่ใช่สำหรับที่ทำงาน ถ้าคุณเจอถุงน่องสีที่เหมาะใช้ได้ดีให้จดสีและยี่ห้อเอาไว้อาจหาซื้อยกโหลได้ในราคารถูกขึ้นจะประหยัดเงินได้อักโข
กางเกงใน : กางเกงในผ้าฝ้ายจะระบายอากาศได้ดีกว่าใยสังเคราะห์ เลือกที่ไม่มีขอบหนารัดส่วนต่างๆ ของร่างกายโดยใช่เหตุ ถ้าใช้ถุงน่องอาจไม่ใช้กางเกงในก็ได้แล้วแต่ถนัด
เสื้อยกทรง: ถ้าคุณใส่ยกทรงขนาดใหญ่กว่า 32 60 หรือมีวัยเกิน 35 ปี คุณควรสวมเสื้อยกทรงตลอดเวลายกเว้นเฉพาะตอนนอน หน้าอกควรจะได้แผ่ขยายตามธรรมชาติเวลาคุณนอนราบ แต่น้ำหนักหน้าอกซึ่งถ่วงคล้อยลงในคราที่คุณอยู่ในท่านั่งจะคล้อยลงตามแรงโน้มถ่วงของโลก
สลิปและกระโปรงชั้นใน: สองสิ่งนี้ควรปกป้องเสื้อผ้าคุณไม่ใช่เผยให้ เห็นอิริยาบท ตรวจเช็คเสมอว่ายางยืดกระโปรงชั้นในมิได้บิดเบี้ยวตรงบริเวณเอว สวมกระโปรงชั้นในที่หลวมสบาย รวมทั้งสลิปตัวบน ดีกว่าจะต้องมาเปลี่ยนบ่อยๆ เพราะตะเข็บปริขาด
ทิ้งชุดชั้นในที่ขาดไปทันทีอย่ารีรอ ความหรูหราประการเดียวที่คุณจะมีได้โดยคุณรู้ของคุณคนเดียวคือการใส่ชุดชั้นในสะอาดเอี่ยมเนี้ยบเสมอไม่มีที่ติ จัดว่าเป็นการลงทุนที่ดีเพราะชุดชั้นในช่วยปกป้องเสื้อผ้าตัวนอกของคุณด้วยเช่นกัน
เครื่องประดับ

เครื่องประดับ
ควรใช้แค่พอประมาณ ยิ่งแต่งน้อยเท่าไรให้ดูรุงรังน้อยลงคุณก็จะดูดี มากขึ้น เครื่องประดับนรวมคลอบคลุมไปถึงรองเท้า กระเป๋าถือ ถุงน่อง และของประดับจุกจิกที่ไม่ใช่เสื้อผ้าหลัก ได้แก่ เพชรพลอย สร้อย ต่างหู เข็มกลัด นาฬิกา ผ้าพันคอ เข็มขัด ร่ม
คุณจะประหยัดเงินได้มากถ้าจัดเครื่องประดับประเภทเครื่องหนังเป็นสีเดียวกันเพื่อให้เข้ากับเสื้อผ้า ส่วนใหญ่ คือสีดำ นํ้าตาล น้ำเงิน เทา
กระเป๋าคือที่ใช้เป็นประจำทุกวันอาจเป็นหนังหรือผ้าใบซึ่งอย่างหลัง นี้ใช้ในการกีฬาได้ด้วย หรือจะพกกระเป๋าถือใส่ไว้ในกระเป๋าเอกสารก็ได้ กระเป๋าเอกสารแบบคลาสสิคเรียบๆ สีดำจะดูดีและสามารถใช้เป็นกระเป๋าใส่ค้างคืนได้ด้วย คุณจะพกใส่อะไรไว้ข้างในไม่มีใครรู้ แต่ที่แน่ๆ คือคุณจะดูเนี้ยบเหมาะกาละเทศะเสมอ หาซื้อกระเป๋าเอกสารหนังได้จากแผนกเครื่องหนังผู้ชายในห้างสรรพสินค้าและร้านขายกระเป๋าทั่วไป หาไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเจอที่เหมาะเหม็งถูกใจ ข้อสำคัญคือให้เลือกกันที่ไม่มีโลหะ ห่วง โซ่ หรือเครื่องประดับใดๆ ควรมีรูปร่างธรรมดาที่สุดในรูปเหลี่ยม มือจับหรือหูกระเป๋ารับน้ำหนักทั้งใบได้ เลี่ยงการเลือกกระเป๋าใบที่มีชื่อย่อยี่ห้อ หรือใบที่เป็นหนังผสมผ้าใบ หนังกลับก็ไม่เหมาะตรงที่ไม่ทนทานเท่าหนัง
กระเป๋าย่ามใบใหญ่ สามารถใช้ได้ทุกแห่งหน ใส่ทั้งเอกสารและผ้า พันคอ เสื้อหนาวได้ เลือกกระเป๋าใหญ่ใบนี้ที่สีเข้ากับกระเป๋าถือและควรเป็นหนังเช่นกัน เลี่ยงใบที่มีสีสันจัดจ้าหรือมีเครื่องประดับประดาพราวพราย เหนืออื่นใดคือควรเป็นกระเป๋าเรียบๆ ไม่มีคำพูดใดๆ ประกาศหราออกมา
รองเท้า: เป็นเครื่องประดับชั้นสำคัญ รองเท้าคู่เน่าเก่าเก็บสุดโทรมมี สิทธิทำลายภาพพจน์คุณมากมายซะยิ่งกว่าการทาลิปสติกสีเปรอะ
ถ้าคุณทำงานในออฟฟิศโปรดใส่รองเท้าสีสันแบบคลาสสิคที่มีราคา สีดำ น้ำตาล สีไวน์ จะใส่สูงขนาดไหนก็แล้วแต่จะทนใส่ได้ จำไว้ว่าคุณต้องดูเป็นผู้ยิ๊งผู้หญิงให้มากที่สุด แน่นอนว่าถ้าคุณต้องเดินไปเดินมาทั้งวันแล้วไซร้ คุณย่อมต้องการรองเท้าที่ใส่สบายมากๆ ลืมเรื่องสวยไปได้เลย
สำหรับกรณีรองเท้าบู้ทมีกฎอยู่ว่า ชายกระโปรงคุณควรยาวพอจะปิดขอบรองเท้าบู้ทด้านบน ส่วนรองเท้าบู้ทระดับข้อเท้าควรใส่เฉพาะงานไม่มีพิธีรีตรองและใส่กับกางเกงเท่านั้น
หมวก: ใช้หมวกไหมพรมหรือหมวกเบเร่ต์เฉพาะในที่อากาศหนาว หมวกปีกเล็กๆ จะดูเป็นการเป็นงาน ควรเลี่ยงหมวกปลาสติคซึ่งดูไม่มีราคา และไม่เหมาะกับสุขภาพผม
เข็มขัด : เป็นเครื่องประดับที่คนส่วนใหญ่พึงเลี่ยง นอกเสียจากว่าเอวคุณเล็กกว่า 24 นิ้วเท่านั้นที่คุณใช้เข็มขัดแบบไหนก็ได้ที่ต้องการ ถ้าเอวคุณมี ขนาด 24-30 นิ้ว ให้ใช้เข็มขัดหนังอย่างดีที่เข้ากันเปี้ยบกับสีเสื้อผ้าที่คุณใส่ แต่ถ้าเอวคุณเกิน 30 นิ้วขึ้นไปห้ามใช้เข็มขัดเด็ดขาดอีกทั้งเลี่ยงชุดที่มีเข็มขัดด้วย เนื้อผ้าและสีสันเสื้อบางตัวอาจเน้นเอวคุณไปโดยปริยาย
ถ้าคุณมีเสื้อคลุมหรือเสื้อผ้าชุดใดที่มีเข็มขัด…โดยที่เอวคุณมีขนาด มากกว่า 30 นิ้ว ควรจัดการเลาะเข็มขัดออกไปเสียหรือถ้าเลาะไม่ได้ให้ใส่ เข็มขัดให้หลวมๆ ไม่เน้นเอวมากที่สุด
เข็มขัดที่จะดูดีและพอมีข้อยกเว้นได้คือ เส้นสีทองหรือเงินเส้นเล็กๆ รูปเหลี่ยมหรือรูปกลมก็ได้
ร่ม:เหมาะจะใช้ทั้งกับฝนและแดดโดยมีขนาดใหญ่พอ ถ้าเล็กเกินไป จะดูตลกแถมทำให้คุณเปียกได้ด้วยเพราะกันฝนไม่มิด ถ้าคุณสูงเกินห้าฟุตสี่นิ้ว ให้ใช้ร่มผู้ชายสีดำซึ่งมีโครงแข็งแรงมือจับแบบธรรมดา จะใช้แบบพับด้ามก็ได้ ถ้าคุณกางออกเป็น เนื่องจากร่มทั้งหลายมักเกะกะพกพาไม่สะดวก
ถ้าความสูงคุณน้อยกว่าห้าฟุตสี่นิ้ว โปรดเลี่ยงร่มที่มีระบายพริ้วพราย หรือมีลวดลายดอกดวงจัดจ้า เลือกสีพื้นๆ ที่เป็นสีเสื้อผ้าคุณส่วนใหญ่และเลือกด้ามจับสีเดียวกับสีผ้าอย่าใช้ร่มที่มือจับเป็นเครื่องประดับติดเพชรแพรวพราย มันวับใดๆ รวมทั้งผูกริบบิ้นหรือมีโซ่ระย้า
อย่าหิ้วถุงกระดาษใส่ของชอปปิ้งไปไหนต่อไหน แต่ควรมีเก็บไว้ใน ลิ้นชักเพื่อกรณีฉุกเฉินจำเป็นจริงๆ มาดสาวหิ้วถุงกระดาษนั้นไม่งามเอาซะจริงๆ เชียวนะจะบอกให้
เครื่องตกแต่ง : ชิ้นที่มีราคามากที่สุดเห็นจะได้แก่นาฬิกาข้อมือซึ่ง ต้องใส่ในชนทุกชั้นทุกเพศทุกวัย นาฬิกามีหลายราคาตั้งแต่ถูกไปถึงแพงลิ่ว… โดยมีหน้าที่อันเดียวกัน คือบอกเวลาจะหานาฬิกาที่เหมาะกับทุกโอกาสและกับเสื้อผ้าทุกชุดได้นั้นแสนยากเย็น กฎการเลือกก็เหมือนกับการเลือกเสื้อผ้า ต่างตรงที่นาฬิกานั้นไม่ควรจะต้องทำหน้าที่อันใดนอกเหนือไปจากการบอกเวลา. ..อย่าลืมว่านาฬิกานั้นมิใช่สร้อยข้อมือ
นาฬิกาที่ดีที่สุดคือแบบผู้ชายเรียบๆ สีทอง รูปกลมหรือเหลี่ยมก็ได้ หรือจะเป็นสายหนัง หนังกลับก็ได้เช่นกัน
นาฬิกาทรงวิคตอเรียนโบราณซึ่งมีรูปร่างเป็นเข็มกลัดติดกับเสื้อจะ เหมาะกว่าแบบพลาสติก ซึ่งเหมาะกับนักกีฬาสถานเดียว
ในเมื่อนาฬิกาเป็นเครื่องประดับชิ้นที่คุณต้องใส่ซ้ำทุกวัน ต้องมองดู วันละหลายหน โปรดเลือกอย่างดีที่สุดที่งบประมาณคุณจะเอื้ออำนวย ลงทุน ซื้อโดยพิจารณาจากรูปร่าง สไตล์และการทำงานของเครื่อง…ถ้าเป็นทองแท้ได้ ก็จะดี ตัวอักษรบนหนังปัทม์มักนิยมตัวอักษรโรมันพอๆ กับตัวเลข เลี่ยงหน้าปัดสีแสบตา ข้อสำคัญคือควรมีรับประกันการเสียหาย ตามสมควรด้วย
สร้อยคอ: สร้อยไข่มุกเดี่ยวเส้นเดียวจะเหมาะเหม็งสุด อาจเป็นสีครีม ชมพู จะของแท้หรือเทียมก็ได้แต่ขอให้ดูเป็นของมีราคาพอสมควร เนื่องจากเป็นสิ่งที่มองเห็นได้ชัดเจนโล่งแจ้ง ขนาดและความยาวขึ้นกับความชอบแต่ละคน โดยทั่วไปแล้ว สร้อยเส้นเล็กจิ๋วคงดูตลกกับผู้สวมใส่ที่อ้วนใหญ่ ส่วนคนตัวเล็กก็ควรเลี่ยงสร้อยเม็ดโตเบ้อเริ่ม
ถ้าอยากให้ดูสมัยใหม่ขึ้นมาอีกหน่อยก็อาจใช้สร้อยสีทองซึ่งใส่กับ เสื้อผ้าได้เกือบทุกแบบ เลือกที่ดูดีมีราคาเข้าไว้
ถ้ามีเพชร คุณใช้ได้เลย! เลือกใส่กับเสื้อฟอร์มหรือชุดสูท สร้อยเพชร เส้นเรียบๆ ใส่กับเสื้อคอปิด อย่าใช้มรกตทับทิม หรือหินหลากสี นอกเสียจาก นรูปของแหวนเท่านั้น พลอยสีต่างๆ อาจดูสวยก็จริงแต่ใช้เฉพาะในโอกาสไม่เป็นทางการเท่านั้น
อย่าใส่เพชรพลอยของปลอม นอกเสียจากปลอมได้มิดชิดมากๆ เครื่องประดับหวือหวาเหล่านี้สวยเฉพาะนอกเวลางานเท่านั้น
เครื่องประดับทั้งหลายไม่ควรส่งเสียงดังหนวกหูเวลาขยับมือไม้ซึ่ง เรียกจุดสนใจอย่างไม่เหมาะควร ไม่ต้องใส่สร้อยข้อมือห้อยบ่งตัวเลขอายุหรือจำนวนลูกหลาน หรือสัญลักษณ์วันเกิดซึ่งสมัยนี้เชยไปซะแล้ว
เลี่ยงการใส่แหวนรุ่นโรงเรียนมหาวิทยาลัยทั้งปวงซึ่งไม่เหมาะเลยถ้า ผู้สวมใส่มีวัยดึกโข แหวนหมั้นหรือแหวนแต่งงานควรใส่เพราะเป็นของรัก
มากกว่าจะเป็นแฟชั่น
เหนืออื่นใดนั้น คุณไม่จำเป็นต้องหาเครื่องประดับมาพอกใส่ตัวเอง จนเต็มตัว ขอให้คิดว่าตัวเรานี่หละคือเครื่องประดับล้ำค่าสุด ใส่ใจในผิวพรรณ ทรงผม เล็บ ดีกว่าเอาเงินไปซื้อสร้อยข้อมือเต็มหีบ
คำเตือนสุดท้ายในเรื่องแฟชั่นคือ ยิ่งน้อยเท่าไรยิ่งดีเวลาที่แต่งตัวเสร็จ ให้นับเครื่องแต่งตัวตนเองโดยเครื่องประดับแต่ละชิ้นนับเป็นหนึ่ง (เข็มขัด, ถุง น่อง ก็นับด้วย)
ถ้าคุณนับได้ถึงเจ็ดคะแนนไม่เกินกว่านี้ถือว่าแต่งตัวดีพอแต่ถ้าได้เกินสิบคะแนนโปรดปลดบางชิ้นออกซะโดยเร็วเพราะความเก๋ไก๋คือความธรรมดา นะซี!

ที่มา:โสภาพรรณ  รัตนัย

แบบผมสวยอื่น ๆ: